راغب تبریزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راغب تبریزی . [ غ ِ ب ِ ت َ ] (اِخ ) نامش کلب علی و خود از شاعران تبریز بود و بر طبق نوشته ٔ «دانشمندان آذربایجان ص ١٥٧» پس از کشتار تبریز بگیلان مهاجرت کرد و بدربار خان احمد پادشاه گیلان پیوست، ولی پس از مدتی در ضمن قصیده ای او را هجو کرد. دیوان شعری از وی باقی است . (از الذریعة ج ٩ بخش ٢ ص ٣٤٨).
راغب تبریزی . [ غ ِ ب ِ ت َ ] (اِخ ) نامش کلب حسین بود و دارای دیوانی است . برخی از آثار او در «نگارستان سخن » و «آتشکده ٔ آذر ص ٢٩» آمده است . در کتاب، دانشمندان آذربایجان ص ١٥٧» و «روز روشن ص ٢٣٥» نیز بنقل از مجمعالخواص از راغب ذکری رفته است ولی در مجمعالخواص دیده نشد. (از الذریعة ج ٩ بخش دوم ص ٣٤٨).