راضی اصفهانی

راضی اصفهانی . [ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) از شعرای ایران و از اصفهان بود علاوه بر شعر در هنر نقاشی نیز استادی چیره دست و نامی بشمار میرفت و به «زمانای نقاش » معروفیت داشت . او در سال ١١١٢ هَ . ق . در قید حیات بود. مثنوی و دیوانی از وی باقی مانده و بیت زیر از اوست : گر وحشیانه از روش خلق می رمم عذرم بسی بجاست که مردم ندیده ام . و رجوع به صبح گلشن ص ١٧٠ و ١٩١ و روز روشن ص ٢٧١ و ذریعة ج ٩ ص ٣٤٧ و ٤٠٦ و آتشکده ٔآذر ص ١٧٦ و تذکره ٔ غنی ص ٦٢ و قاموس الاعلام ترکی ج ٣ و ریحانة الادب ج ٢ ص ٦٥ شود.