راسم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راسم . [ س ِ ] (ع ص ) نعت از رسم و رَسَم . ج، رواسم . (یادداشت مؤلف ). (اِ) آب روان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (از المنجد). ◄ شتر تندرو. و مؤنث آن راسمة. (از المنجد).
راسم . [ س ِ ] (اِخ ) سید عمر راسم افندی شاعر عثمانی که بسال ١١٩٢ هَ . ق . متولد شده و بسال ١٢٦٧ درگذشته است . (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣).
راسم . [ س ِ ] (اِخ ) احمد راسم افندی فدوله چی زاده، شاعر عثمانی است که بسال ١٢٧٠ هَ . ق . درگذشته است . دیوان شعر مختصری دارد. (از قاموس الاعلام ترکی ج ٣).