راست گفتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راست گفتار. [ گ ُ ] (ص مرکب ) راستگو. صادق القول . که گفتارش راست و درست باشد. که راستگویی را پیشه سازد : چو صبح صادق آمد راست گفتار جهان در زر گرفتی محتشم وار. نظامی . سخنگوی و دلیر و خوب کردار امین و راست عهد و راست گفتار. نظامی . مسدد؛ راست گفتار. (منتهی الارب ). و رجوع به راستگو شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی