راست ساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راست ساز. (نف مرکب ) مستقیم کننده . راست کننده . از کجی برآرنده . استقامت دهنده . ◄ (اِ مرکب ) نوعی از فنون سازندگی و صفتی از صفات سازهای ذوالاوتار است . (آنندراج ) (برهان ). یکی از صفات سازهای ذوالاوتار و هم آهنگ . (ناظم الاطباء). ◄ در اصطلاح الکتریسیته : مستقیم کننده در چراغهائی که برای برق بکار میرود.