راست خانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(نِ یا نَ) (ص مر.) کنایه از:<BR>۱- شخصی که با همه کس از قرار راستی و درستی و امانت و دیانت رفتار کند.<BR>۲- هر چیز راست و درست.<br>
فرهنگ فارسی معین
(نِ یا نَ) (ص مر.) کنایه از: ۱- شخصی که با همه کس از قرار راستی و درستی و امانت و دیانت رفتار کند. ۲- هر چیز راست و درست.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راست خانه . [ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ) که خانه ٔ راست دارد. که بر جهت واحدی است . که یکرویه است . آدم راست و امین را گویند و در اصطلاح کسی را گویند که با همه کسی از قرار راستی و درستی معاش کند. (آنندراج ) (انجمن آرا). کسی که با همه کس از روی راستی و درستی ودیانت و امانت معاش کند. (ناظم الاطباء) (برهان ). به معنی کسی که راست و درست باشد. (غیاث ) : با من ای خاصگان درگه من راست خانه شوید چون ره من . نظامی . چو راست خانه کسی ام که روزگار مرا همی طرازد بر خط استوا پرده . کمال الدین اسماعیل (ازآنندراج ). ◄ کنایه از چیز راست و درست باشد. (از آنندراج ). ◄ مستقیم . درست : کجیها شد ز شرعت راست خانه کمانها نیز آمد بر نشانه . ناظم هروی (از آنندراج ). ◄ راست رو : مهره ٔ شطرنج هرگاه راست برود راست خانه است و شاه شطرنج همیشه راست حرکت میکند. (هفت پیکر چ وحید ص ١٠٠).