راست بر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راست بر. [ ب َ ] (نف مرکب ) براستی برنده . که براستی هدایت کند. که بصداقت و درستی رهبر شود : سپهبد ز ملاح فرخنده رای بپرسید کای راست بر رهنمای . (اسدی گرشاسبنامه ). ◄ (ص مرکب، اِ مرکب ) شکل هندسی که اضلاع مساوی موازی قائم الزاوایه دارد. در اصطلاح امروزی همچون بجای مربع مستطیل بکار میرود. همچون راست پهلو. ◄ که بَرِ آن مستقیم است . مقابل بر منحنی که بر استقامت نیست .