رازبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رازبان . (ص مرکب ) حافظ راز. سِرنگهدار. نگهدارنده ٔ راز. ◄ صاحب راز، کسی را نیز گویند که سخن ارباب حاجت را بعرض سلاطین رساند.(آنندراج ) (انجمن آرا) (شعوری ج ٢ ص ١١) : بگفتند با رازبان راز خویش نمودند انجام و آغاز خویش . فردوسی .