رادگند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رادگند. [ دِ گ ُ ] (اِخ ) سنت . نام ملکه ٔ فرانسه . وی در حدود سال ٥٢٠ م . در تورن تولد یافت و در سال ٥٨٧ م . در پواتیه مرد. هنوز بسن ده سالگی نرسیده بود که کلوتر اول پادشاه فرانسه، برتر پدر او را که پادشاه تورن بود و دو عمویش را کشت و او را نیز به اسیری برد.