رادوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رادوی . (اِخ ) موبد بزرگ زمان یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی . آنگاه که ماهوی سوری آسیابان را بکشتن یزدگرد میفرستاد رادوی او را اندرز میدهد و از کار زشت برحذر میدارد. فردوسی در این باره چنین آورده است : یکی موبدی بود رادوی نام بجان از خرد برنهاده لگام بماهوی گفت ای بداندیش مرد چرا دیو چشم ترا خیره کرد. (شاهنامه چ بروخیم ج ٩ ص ٢٩٩٥).