رادوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رادوف . (اِخ ) نام مردی از ابی عباد. (منتهی الارب ).
رادوف . (ع اِ) خطهای پیه . (از اقرب الموارد). ◄ شاخ فزونی که از تنه ٔ خرمابن برآمده باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج، روادیف . (منتهی الارب ). و نیز رجوع به رادفة شود.