رادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رادن . [ دِ ] (ع ص ) اسم فاعل از ردن . رجوع به رَدن و رَدَن شود. ◄ (اِ) زعفران . ◄ سرخی به زردی آمیخته . و منه بعیر رادنی و ناقة رادنیة؛ ای، خالطت حمرته صفرة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). احمررادنی : خالطت حمرته صفرة کالورس . (اقرب الموارد).