ذیوطالس

ذیوطالس . [ ی ُ ل ِ ] (اِخ ) ذیُوطالیس (اِخ ) در تاریخ الحکمای قفطی آمده است در شرح حال ارسطو: و لمّا حضرته الوفات قال انّی قد جعلت وصیتی ابداً فی جمیع ما خلفت الی انطیبطرس و الی ان تقدم نیقاترفلیکن ارسطومانس و طیمرخس و ابرخس و ذیوطالیس عانین بتفقد مایحتاج الی تفقده و العنایة بما ینبغی ان یعنوا به ... (تاریخ الحکماء چ لیبسک ص ٣٢).