ذیبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذیبة. [ ذَ ب َ ] (اِخ ) نام آبی است بنوربیعةبن عبداﷲ را. و بعضی گویند آبی است ابوبکربن کلاب را و بدانجا رمله ای که بنوربیة بدانجا فرود آیند.
ذیبة. [ ب َ ] (اِخ ) از کلمه ٔ دیو و دیب به معنی جزیره است : ذیبة المهل ؛ جزیره ٔ مهلان . (ماله ِها).