ذیالة

ذیالة. [ ذَی ْ یا ل َ ] (ع ص ) تأنیث ذیال . ◄ سوزن با رشته . (دستور الاخوان قاضی خان محمد دهار).

ذیالة. [ ذَ ل َ ] (اِخ ) خلاتی باشد از خلاة حرة میان نخل و خیبر، بنو ثعلبة را : الا ان سلمی مغزل بذیالة خدول تراعی شادناً غیر توأم متی تستتره من منام تمامه لترضعه تبغم الیه و یبغم هی الام ذات الوداو یستزیدها من الود والرئمان بالانف و الفم .