ذکاء

ذکاء. [ ذُ ] (ع اِ) مهر. خور. شمس . آفتاب . خورشید. بیضاء. شرق . شارق . یوح . بوح : بر قد لاله قمر دوخت قبای وشی خشتک قطنی نهاد بر سر چینی ذکاء . خاقانی . هذه ذکاء طالعة. ◄ التهاب . شدت گرمی : احرقنی ذکائها؛ ای شدة حرها. ♦ ابن ذکاء ؛ صُبح .