ذوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوی . [ ذَ وَ ] (ع اِ) تثنیه ٔ ذو.
ذوی . [ ذَ ] (ع اِ) ج ِ ذودر حال اضافه : مررت برجال ذوی مال ؛ گذشتم بمردانی خداوندان مال . ذوی الارحام . خداوندان قرابت نسب . ذوی الحقوق . صاحبان حق . ذوی العقول . خردمندان . صاحب خردان .
ذوی . [ ذُ ی ی ] (ع مص ) ضعیف و پژمرده شدن . پژمردن . (تاج المصادربیهقی ). پژمریدن، چنانکه تره . پلاسیدن . پژمرده شدن . (زوزنی ).