ذوو نبل

ذوو نبل . [ ذَ ن ُ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) خداوندان نجابت : و لوکنت فی بغداد قام لنصرتی هنالک اقوام کرام ذوونبل . ابن الصلاح .