ذونسب/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(نَ سَ) [ ع. ] (ص مر.) دارای اصلی شریف، صاحب نسب عالی.<br>واژه قبلی: ذومطلعینواژه بعدی: ذووجهین