ذوخیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوخیم . [ خ ِ ی َ ] (اِخ ) صاحب منتهی الارب در ذیل کلمه ُ زوراء گوید زوراء زمینی است نزدیک ذی خیم .
ذوخیم . (اِخ ) یوم ذی خیم . نام یکی از جنگهای مشهور عرب است .
ذوخیم . [ خ َ ] (اِخ ) موضعی است یا کوهی و بعضی گفته اند نام جائی است بمدینه .