ذوحدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوحدان . [ ح َدْ دا ] (اِخ ) نام موضعی بدیار عرب .
ذوحدان .[ ح َدْ دا ] (اِخ ) ابن شراحیل فی نسب همدان و فی الازد حدان بن شمس بضم الشین المعجمةبن عمروبن غالب بن عیمان بن نصربن زهران هکذا فی النسخ و قیده الحافظ و غیره . و سعیدبن ذی حدان التابعی یروی عن علی رضی اﷲ عنه . قال ابن حبیب والیه . (ای الی ذوحدان بن شراحیل ). ینسب الحدانیون . (تاج العروس ). و ابن الاثیر در المرصع نسبت ابن شراحیل را بدین گونه آورده است : ذوحدّان بن شراحیل بن ربیعة ابن جشم . قاله ابن حبیب . (المرصع).
ذوحدان . [ ح ُدْ دا ] (اِخ ) لقب پدر سعید صحابی سعیدبن ذوحدان است . ◄ لقب مردی از قبیله ٔ همدان .