فرهنگ لغت

ذوجعران

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوجعران . [ ج ُ ] (اِخ ) ذوجعران بن شراحیل بن ربیعةبن جشم . بطنی است از عرب به یمن .

ذوجعران . [ ج ُ ] (اِخ ) ابن شراحیل . نام یکی از اقیال حمیر است .

معنی ذوجعران | فرهنگ لغت