فرهنگ لغت

ذوایب

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(ذَ یِ) [ ع. ذوائب ] (اِ.) جِ ذؤابه. ۱- پیشانی‌ها. ۲- روییدنگاه‌های موی بر پیشانی. ۳- گیسوان.

معنی ذوایب | فرهنگ لغت