ذوالشری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالشری . [ ذُش ْ ش ِرْی ْ ] (اِخ ) نام بتی است قبیله ٔ دوس را و حمی ذی الشری محلی نزدیک مکه است و عمربن ابی ربیعة نام آن در شعر آورده است : قربتنی الی قریبة عین یوم ذی الشری و الهوی مستعارا ولدی الیوم ما نأبت ِ طویلا و اللیالی اذا دنوت قصارا. و آن را حناذی الشری نیز نامند. ◄ نام بتی بنوحارث بن یشکر را. و رجوع به ذوالشراء شود. (معجم البلدان یاقوت ). ذیل کلمه ٔ حناذالشری .