ذوالسیفین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالسیفین . [ ذُس ْ س َ ف َ ] (ع ص مرکب ) خداوند دو شمشیر. ◄ (اِخ ) لقب ابوالهیثم مالک بن التیهان بن مالک بن عبیدبن عمروبن عبدالأعلم صحابی است . و وجه تلقیب آنکه در جنگها دو شمشیر حمایل کردی . رجوع به امتاع الاسماع جزء ١ ص ٣٣ شود. ◄ لقب احمدبن کنداجیق، یکی از امرای معتضد باﷲ خلیفه ٔ عباسی، و این لقب از آن به وی دادند که خلیفه او را به دو شمشیر مسلح کرد.