ذوالسن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالسن . [ ذُس ْ س ِ ] (اِخ ) لقب پسر صوان بن عبدشمس . ◄ و لقب پسروثن بجلی از آنروی که او را دندان زائد بود. ◄ و در حاشیه ٔ المرصع آمده است : نام پدر ذیهمیربن ذی السن بن وثن بن اصغربن عمروبن جلیحةبن لوی بن بکربن ثعلبة است .