ذوالذکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالذکر.[ ذُذْ ذِ ] (ع ص مرکب ) ذِکّیر. آنکه ذاکره ٔ قوی دارد. ◄ شریف . رفیع. بلندمرتبت : و القرآن ذی الذکر. الاَّیة (قرآن ١/٣٨)؛ ای ذوالعظمة و الشّرف .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالذکر.[ ذُذْ ذِ ] (ع ص مرکب ) ذِکّیر. آنکه ذاکره ٔ قوی دارد. ◄ شریف . رفیع. بلندمرتبت : و القرآن ذی الذکر. الاَّیة (قرآن ١/٣٨)؛ ای ذوالعظمة و الشّرف .