ذوالبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوالبان .[ ذُل ْ ] (اِخ ) نام موضعی است . ◄ نام کوهی به دیار بنی کلاب در برابر ملیحه و بدانجا آبی است . ◄ نام موضعی در مصادر وادی المیاه، بنی نفیل بن عمروبن کلاب را. ◄ جایگاهی به اطراف رقق . بنی عمروبن کلاب را. ◄ کوهی از اقبال هضب النخل بدان سوی جایگاه مذکور. ◄ و بعضی گفته اند ذوالبان از دیار بنی البکاء است . و ابوزیاد گفته است ذوالبان هضبه ای است که بدانجا بان روید.