ذو الاوتاد

ذوالاوتاد. [ ذُل ْ اَ ] (اِخ ) خداوند میخها. دارای مسمارها. لقب فرعون موسی در قرآن : و فرعون ذوالاوتاد. (قرآن ١٢/٣٨) و گویند از اینرو بدو ذوالاوتاد گفته اند که وی نخستین کس است که مردم را به چارمیخ می کشید.

فِرْعَوْنُ ذُو الأَوْتادِ «ذو الاوتاد» به معناى صاحب میخ هاى محکم است و توصیف فرعون به این کلمه، کنایه از استحکام قدرت فرعون و فرعونیان است.(15)