ذنوب

ذنوب . [ ذَ ] (ع اِ) دلو پُر.

ذنوب . [ذُ ] (ع اِ) ج ِ ذَنب . گناهان . غفارالذنوب ؛ بخشنده ٔ گناهان . یکی از اسماء صفات خدای تعالی . جج، ذنوبات .

ذنوب . [ ذَ ] (اِخ ) جایگاهی است در شعر عبیدبن الأبرص و جز آن . و درمعجم البلدان آمده است . نام موضعی است . عبید گوید: اقفر من اهله ملحوب فالقطبیات فالذّنوب . و بشربن ابی خازم گوید: ای المنازل بعد الحی ّ تعترف أم هل صِباک و قد حکمت مطرّف کانها بعد عهدالعاهدین بها بین الذنوب و حزمی واهب صحف . (معجم البلدان یاقوت ).