فرهنگ لغت

ذنبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذنبة. [ ذَ ن َ ب َ ] (ع اِ) ذنبةالوادی جای منتهای سیل وادی . ◄ ذنبةالدهر؛ اواخر زمان، پایان روزگار.

ذنبة. [ ذَ ن َ ب َ ] (اِخ ) آبکی است میان اَمِرّة و اضاح . ◄ جایگاهی است از اعمال بلقاء.

معنی ذنبة | فرهنگ لغت