ذناب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذناب . [ ذِ ] (ع اِ) ج ِ ذَنوب و ذُنابَة.
ذناب . [ ذِ ] (اِخ ) نام وادئی متعلق به مرةبن عوف . ◄ نام جایگاهی و ظاهراً در شام .
ذناب . [ ذِ ] (ع اِ) رشته ای که بدان دم شتر را به تنگ آن بندند تا آن را جنبانیدن نتواند و راکب را آلوده نکند. ◄ سپس و آخر هر چیزی . ◄ سپس رو. ◄ آب رو میان دو پشته . ج، ذَنائب .