ذمیان

ذمیان . [ ذَ م َ ] (ع مص ) شتافتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ناخوش آمدن بوی کسی را. یقال ذمتنی ریح ٌ کذا؛ اذیّت و رنج رسانید مرا فلان بوی .