ذمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- حق، واجب.<BR>۲- حرمت، آبرو. <BR>۳- زینهار، امان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- حق، واجب. ۲- حرمت، آبرو. ۳- زینهار، امان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذمام . [ ذِ ] (ع ص، اِ) ج ِ ذمیم . و ذِمَّة.
ذمام . [ ذِ ] (ع اِ) حق . واجب . ◄ حرمت . آب رو. ◄ زینهار. (دهار) (نطنزی ). ایلاف . ج، اَذِمّة. ◄ چاههای اندک آب . ◄ دیوان ذمام، ظاهراً دیوان رسیدگی به دعاوی بوده است .