ذلک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذا لِ) [ ع. ] (ص. اِ.) این.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذا لِ) [ ع. ] (ص. اِ.) این.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذلک . [ ذا ل ِ / ذا ل ِ ک َ ] (ع اِ، ضمیر) آن . برای اشاره بعید است : و ما ذلک علی اﷲ بعزیز. (قرآن ٢٠/١٤). ◄ این است : ذلک فضل اﷲ یؤتیه من یشاء. (قرآن ٥٤/٥ و ٢١/٥٧ و ٤/٦٢). ♦ بناءً علی ذلک ؛ بنابراین . از اینرو. ♦ مع ذلک ؛ و با این . با این همه . با وصف این . ♦ و غیر ذلک ؛و جز این . ♦ و نحو ذلک ؛ و مانند این .