ذلت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(ذِ لَ) [ ع. ذلة ] (اِمص.) خواری، زبونی.<br>

فرهنگ فارسی معین

(ذِ لَ) [ ع. ذله ] (اِمص.) خواری، زبونی.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذلت . [ ذِل ْ ل َ ] (ع مص ) ذُل ّ. ذُلالَة. مذلت . ذَلالَت . خوار شدن . (تاج المصادر بیهقی ). موهون گردیدن . خواری . (نطنزی ). هوان . حقارت . مهانت . زبونی . مقابل، عزّت . ارج، ارجمندی : تعزّ من تشاء و تذل ّ من تشاء. (قرآن ٢٦/٢).

واژگان فارسی سره واژه‌دان

سرشکستگی، خواری، پستی، بدبختی

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

پستی، حقارت، خواری، خواری، فلاکت، مذلت، مهانت، نکبت، هوان