ذعذعة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذعذعة. [ ذَ ذَ ع َ ](ع مص ) تفرقه . تبدید. پراکندن . پریشان کردن . ◄ ذعذعه ٔ مال ؛ پراکنده و جدا کردن اشتران را. ◄ ذعذعه ٔ سرّ فاشی و منتشر و ظاهر و آشکارکردن راز را. ◄ ذعذغه ٔ خبر؛ پراکندن و فاشی کردن آنرا. ◄ ذعذعه ٔ ریح شجر را؛ سخت جنبانیدن باد درخت را. ◄ ترسانیده شدن .