ذرق الطیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذرق الطیر. [ ذَ قُطْ طَ ] (ع اِ مرکب ) فضله ٔ پرندگان . ◄ خرفطان . بنتومة. رقعةالفارسیة. عنم . داود ضریر انطاکی در تذکره گوید: ذرق، یطلق علی روث الطیور و کل ّ مع اصله . و اذا قید بذرق الطیور فالبنتومة . و ابن البیطار در مفردات آرد: هو النبات المعروف بالیونانیة بالبنتومة.