ذبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- پژمردن.<BR>۲- باریک میان شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذَ بْ) [ ع. ] (اِ.) ۱- گوش ماهی. ۲- سنگِ لاک پشت.
(~.) [ ع. ] (مص ل.) ۱- پژمردن. ۲- باریک میان شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذبل . [ ذَ ] (اِخ ) نام کوهی است .
ذبل . [ ذُ ب ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ ذابل .
ذبل . [ ذُب ْ ب َ ] (ع ص، اِ) ج ِ ذابل .