ذبذبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذبذبة. [ ذَ ذَ ب َ] (ع مص ) تَرَدّد. دودلی . دودلی کردن . تذَبذُب . ◄ دودل کردن کسی را در کاری . ◄ جنبیدن چیزی که آویخته باشد در هوا. ناویدن چیزی درواو آونگان یعنی جنبیدن آن . ◄ جنبش . تحرک . ◄ حمایت همسایه و اهل . ◄ رنجانیدن کسان را. ◄ جنبانیدن . حرکت دادن .
ذبذبة. [ذَ ذَ ب َ ] (ع اِ) نرّه . شرم مرد. ذبذَب . ◄ زبان . ◄ خانه . ◄ چیزی که به هودج آویزند زینت را. منگوله ٔ هودج . ج، ذباذِب .