ذات الکرسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تُ لْ کُ) [ ع. ] (اِ.) خداوند کرسی، دارندة کرسی، نامِ یکی از صورتهای فلکیِ دور قطبی و آن تصویر زنی است که روی صندلی نشستهاست، و دارای ۵۵ ستاره میباشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تُ لْ کُ) [ ع. ] (اِ.) خداوند کرسی، دارنده کرسی، نامِ یکی از صورتهای فلکیِ دور قطبی و آن تصویر زنی است که روی صندلی نشستهاست، و دارای ۵۵ ستاره میباشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذات الکرسی . [ تُل ْ ک ُ ] (اِخ ) خداوند کرسی . صورتی از صور شمالی فلک مجاور قطب شمال که همیشه در طرف مقابل دب اکبر است بنسبت ستاره ٔ قطبی . و آن به صورت زنی بکرسی نشسته و هر دو پای فروهشته توهم شده است . سر و تنش بر کهکشان کشیده و آن را خداوند کرسی و خداوند عرش وخداوند منبر نیز نامند و مشتمل بر ٥٥ ستاره است از جمله صدر و کف الخضیب . و صاحب جهان دانش گوید: ذات الکرسی، خداوند کرسی . نام صورتی از صور فلکیه از ناحیه شمالی و آن را بر صورت زنی توهم کرده اند بر کرسی نشسته و پایها فروهشته و آن سیزده کوکب است و از کواکب او کوکبی روشن است از قدر ثالث و او را کف الخضیب خوانند - انتهی . و نامهای دیگر آن عرش و منبر و مراءة ذات الکرسی است . رجوع به ثوابت در همین لغت نامه شود.