فرهنگ لغت

دیماطی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دیماطی . (اِ) بخار سوخته راگویند که از برق بهم میرسد و برجاها میخورد سوخته ٔ آن سیماب را منعقد گرداند و بعضی گویند دیماطی نوعی از سنگ است که در دریا میباشد. (برهان ) (آنندراج ).

معنی دیماطی | فرهنگ لغت