دیر کهن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیر کهن . [ دَ رِ ک ُ هََ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زمان بسیار قدیم . (یادداشت مؤلف ) : هزار دگر بود خود ساخته ز دیر کهن نغز پرداخته . فردوسی . ◄ دنیا. (یادداشت مؤلف ) : از زبان سوسن آزاده ام آمد بگوش کاندرین دیر کهن کار سبکباران خوش است . حافظ.