دیابوذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیابوذ. [ دَ ] (معرب، اِ) دیابود. در فارسی دُوابوذ بمعنی جامه ٔ دوپود بود و بعضی آن را جمع دیبوذ دانسته و ابوعبید اصل کلمه را دوبوذ فارسی میداند. (از المعرب جوالیقی ص ١٣٨ و ١٣٩). دیابوذ و دیابیذ جمع دیبوذ جامه ٔ دوپود معرب است و ربما عرب بدال مهمله . (از منتهی الارب ).