دپ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دپ . [ دَ ] (اِخ ) دهی است از بخش قصرقند شهرستان چاه بهار در ٢٥ هزارگزی جنوب باختری قصرقند و سه هزارگزی جنوب راه فرعی نیکشهر به قصرقند. کوهستانی . گرمسیر. آب آن از رودخانه و محصول آن غلات و برنج و خرما و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالروست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
دپ . [دَ ] (اِ) دایره و بعربی دف خوانند. دف معرب آن است . (لغت محلی شوشتر). رجوع به دف شود. ◄ طبلی و دهلی که یک پوست داشته باشد. (ناظم الاطباء).