دوی

دوی . [ دُوْ وی ی ] (ع اِ)بیابان . (منتهی الارب ). ◄ کس : ما بها دوی ؛ نیست در آن کسی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

دوی . [ دُ / دِ وی ی ] (ع اِ) دَوی ̍. ج ِ دواة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به دَوی ̍ و دواة شود.

دوی . [ دُ وی ی ] (ع اِ) بیابان . (ناظم الاطباء). ◄ کس : ما به دوی ؛ نیست در آن کسی . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).