دوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- مریض، ناخوش.<BR>۲- آن که ملازم مکانش باشد.<BR>۳- آن چه باطنش فاسد باشد. مکان ~:<BR>۱- ناموافق برای صحت بدن.<BR>۲- مکار، حیله گر.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ) [ ع. ] (ص.)<BR>۱- مریض، ناخوش.<BR>۲- آن که ملازم مکانش باشد.<BR>۳- آن چه باطنش فاسد باشد. مکان ~:<BR>۱- ناموافق برای صحت بدن.<BR>۲- مکار، حیله گر.<br>