دویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دویة. [ دَ وی ی َ ] (ع ص ) زن بسیار تباه شکم از بیماری . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
دویة. [ دَ / دُ وی ی َ ] (ع ص ) ارض دویة؛ زمین بسیار مرض ناموافق مزاج . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
دویة. [ دَ وی ی َ ] (ع اِ) بیابان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ فرمان سواران مجاهد و خصوصاً مجاهدین جنگ صلیب . (ناظم الاطباء).