دوگاه

(دُ) (اِمر.) اولین شعبه از شعب بیست و چهارگانة موسیقی است و آن از اسامی دساتین است که پارسیان نهاده‌اند.<br>

(دُ) (اِمر.) اولین شعبه از شعب بیست و چهارگانه موسیقی است و آن از اسامی دساتین است که پارسیان نهاده‌اند.

دوگاه . [ دُ ] (اِ مرکب ) (اصطلاح موسیقی ) نام نوایی از موسیقی . (ناظم الاطباء). شعبه ٔ مقام حسینی و آن مرکب است از دو نغمه . (غیاث ) (آنندراج ). اولین شعبه ٔ از شعب بیست و چهارگانه ٔ موسیقی است و آن از اسامی دساتین است که پارسیان نهاده اند. (فرهنگ فارسی معین ). ◄ (اصطلاح شطرنج ) خانه ٔ دوم شطرنج که برای ربودن یک مهره از آن دو خال باید. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به شش گاه و یک گاه شود. ◄ کنایه باشد از دو جهان . (غیاث ) (آنندراج ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی