دوگانگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوگانگی . [ دُن َ / ن ِ ] (حامص مرکب، اِ مرکب ) تغایر. مغایرت . اختلاف . دوگونگی . مقابل یگانگی . مقابل وحدت : بر سبوی دوگانگی زن سنگ تا ز خمی برآیدت ده رنگ . اوحدی . و رجوع به دوگانه شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
تثنیه، شرک، دوجنبه بودن، توأمانی، دوتایی بودن، تقارن دو، جفت، دولو دوقلو، عدیل، جفت، لنگه، زوج، همسر بیت، مثنوی همزاد قرینه، مانند، مثل، عکس، تصویر جنسیت، سکس دوگانگی فطری دگردیسی، دگرگونی
خدای خیر و نیکی، مذهب ثنوی، اهورامزدا، اهریمن
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی